Sanki bir büyü, bir masal… İçinde minnacık pamuk bir kızın olduğu, sonsuza kadar mutlu yaşadılar ile biten bir hikaye. Yapbozun eksik parçası, bir çimdik tuz, azıcık un… Sanki yarın gelecekmiş gibi, bir o kadar da uzak bir vakit…

Kıvanç’ın doğumundan aklımda kalan en net şey, eksik bir yanımın tamamlandığıydı. Büyüme sürecinde başka bir eksik yanım var mı bilemedim, sorgulayamadım. Ama şuan biliyorum. Bir daha birini bu kadar çok sevebilir miyim, içim böylesine titrer mi bilmiyorum. Evladı daha görmeden sevmeyi, yalnızca Allah sevgisine benzetiyorum.

Çağla4.ay135

Bebek kararı aldığımızda aklımı en çok kurcalayan soru “bir daha anne olmak için içimde o heyecanı nasıl bulacağım?” oldu. İlk hamileliğimde her anını doya doya yaşadım, her gün gebelik günlükleri okudum, araştırdım, kitaplar, annelere ait bloglar okudum. “Bu hafta itibariyle bebeğinizin kirpikleri var” yazısını okuduğumda nasıl ağlamıştım. Her ne kadar 4 boyutlu ultrasonda bebeği görene kadar içimdekinin bebek olduğuna inanamasam da, bebeğimi her an heyecanla bekledim. Bu süreci çok keyifle yaşamıştım, herşeyi biliyordum. Tekrar bebek fikri aklıma girdiğinde sanki hafta hafta gebelik yazısı bile okumam gibi geliyordu.

İnsanlar bu heyecanı nasıl tekrar yaşıyor acaba diye uzun uzun düşünüp durdum. Sanki hamile olduğumu duysam kimseye söyleme ihtiyacı hissetmem, iyice büyüyene kadar ailemden bile saklarım, hele bir de cinsiyeti aynı olursa yeni birşeyler alma isteği duymam gibi gelmişti. Ta ki korunmayı bırakıp ilk ay gebelik testi yapıncaya kadar. Negatif olduğunu görünce içimi bir hüzün kapladı. Neden olmamıştı ki? Artık o kadar kafama da takmıyordum. Heyecanlı da değildim, büyük beklentiler içinde de… Neden hemen tutmamıştı? İşte o zaman işlerin o kadar da kolay olmadığını hatırladım.

Hemen yeni yumurtlama döneminin gelmesini istedim. İşte al bakalım heyecan başlamıştı. O sırada doktorumun, ilk doğumumda doktorun sezaryen dikişlerimde sızıntı bıraktığını söylemesi üzerine aylardır yaşadığım enfeksiyon probleminin sebebi belli olmuş oldu. Sık sık doktora gidip enfeksiyonun tedavisini görmem gerekiyordu. Daha sık doktora gitmek demek aklımda daha fazla yer etmesi demekti. Bir psikolog olarak biliyorum ki daha fazla düşünmek bebek yapmaya yardımcı olmuyordu. Aksine odaklanmamak, fazla üzerinde durmamak gerekiyordu.

Çağla4.ay16

Bebek haberinin 3. ay gelmesi ile birlikte beklenti sona ermişti fakat ikinci bebek için de heyecanlanılabildiğini öğrenmiş oldum. O kadar güzel bir his, o kadar içi dolu, o kadar dingin… Artık annelik nedir biliyorum, kokusunu, sıcaklığını, sevgisini biliyorum. Yanağını yanağıma değdirdiğinde, sarılıp göğüsüme yatırdığımda içimin nasıl bir huzurla dolduğunu, bir bebeğin bir hayata nasıl sihirini bıraktığını biliyorum. Yaşadım… Sabırsızlıkla kızımızı bekliyoruz.

Bugun 6 ay kontrolümüz vardı. Çok şükür hayırlısıyla artık 7. Ayın içerisindeyim ♥️ Alyakuş iyiymiş 🙂 O kaburga kemiklerimi ittirdiği minik ayaklarını gördüm. Nasıl bir insan hiç görmediği birini özler ki, kızımı özledim! Sanırım artık ömrüm boyunca tek parça olamayacağım. Bir yanım oğlumu okula gönderirken onunla gidiyor, bir yanım eşimle işe gidiyor, bir yanım annem babam ile, bir yanım da kızıma rezerveymiş haberim yokmuş. Kendimi unutuyor muyum, asla! Ben iyi olmazsam hiçbirine yetemem… Bazen arkadaşlarım herşeye nasıl tek başıma yetiştiğimi soruyor, inanın ben de bilmiyorum. Annelik meğer süper güçlere sahip olmakmış. Acaba kapasitemiz kaç çocuğa yetecek kadar gelişmiştir? Hep merak etmişimdir.

Ekran Resmi 2016-10-28 13.33.32

26. Hafta Karnım

Hamileliğin lale devrindeyim diyordum ama 25 hafta itibariyle en zorlandığım şeyler artmaya başladı, ben de listesini yapmaya başladım. Öhöm öhöm başlıyorum…
1. Sırtüstü yatmak
2. Sırtüstü yatarken üzerimi çıkartmaya çalışmak
3. Ayakkabı giymek/ giydirmek
4. Hala ikide bir çişe gidiyor olmak
5. Yemekten sonra midemin şişip karnımın iyice karpuz gibi büyümesi
6. Azıcık oturursam kızımın ayaklarının sağımdan ellerinin solumdan batması
7. Uyku esnasında dönmek
8. Oğlumu kucağıma almak
9. Uykuya dalmak
Sizde durumlar ne?

Bir diğer soru da, lohusa günlerinin zorluğuna rağmen, lohusalığı için sabırsızlanan var mı? (Fotoğraf 4 sene önce, Kıvanç henüz 6 günlük, kocaman karnım, göğüsümde pedlerim ve ben uykusuzluktan kendimi kaybetmişim 🙂 )

Ekran Resmi 2016-10-31 00.45.46

250x600

 

 

Gebelik günlüğümü yazarken bebeğimin ve hamileliğimin hafta hafta sağlık gelişimini www.prima.com.tr den takip ediyorum. Her yazımda yazdığım haftaya takiben Prima uzmanlarının yazdığı sağlık makalelerini sizinle burada paylaşacağım. 24. haftanın ve 25. haftanın sağlık yazısını buradan okuyabilirsiniz. Hamileliğim boyunca Prima ile birlikte size harika sürprizlerimiz olacak. Bu şansı kazanabilmek için www.prima.com.tr ‘ye buradan kayıt olmayı unutmayın! 21- 23. haftalarda neler yaşadığımı okumak isterseniz buraya tıklayabilirsiniz.

Sevgilerimle,
Çağla


Yorum bırak (*Yıldızlı alanların doldurulması zorunludur)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.