25 yaşındaydım ve evleneli henuz bir sene bile olmamıştı oğlumu kucağıma aldığımda. Hamile olduğumu duyan herkes “Nasıl bir duygu?” diye soruyordu. Herkes der ya tarifi yok diye, evet tarifi yok. Çünkü oğluma olan aşkımı anlatmaya yeticek kelime yok. Daha karnımdayken tüm dünyam haline gelen bu varlık, doğduktan sonra içimdeki tüm gücü ortaya çıkardı. Yorulmuyordum, uyumuyordum, yemiyordum. Normalde gençkızken günlük programların hiçbirine yetişemeyen ben, acayip programlı bir insan haline gelmiştim. 10 saat uyumadan kendime gelemezken, 3 saat uyudummu kendimi şanslı sayıyordum. Kıvanç kolik bir bebekti. Yani bağırsaklarında korkunç bir gaz vardı. Daha 10 günlükken gaz ilaçlarına başladık. Geceleri tam uykuya dalacakken, çığlıklarıyla yataktan zıplayıp sakinleştirmem gereken minnacık bir kuzu vardı. Olsun, kokusu yeter!

Zor bir hamilelik geçirdim. 4 kez idrar yolu iltihabı geçirdim. Araba tutması durumu da 10’a katlanmıştı! Arabaya her bindiğimde kusuyordum. (Kusmamın en büyük sebebi idrar yolu iltihabıymış kızlar dikkat!) Çantamda poşetlerle geziyordum. Civardaki taksiciler beni tanımıştı artık, “Merhaba abla bebek nasıl?” diyorlardı 🙂 Sanırım Bağdat Caddesindeki taksilerin hepsine kusmuşumdur.

Daha 3 aylıktı ilk hareketini hissettim. Sofra topluyordum inanamadım! Hareket kasıklarımda sağ taraftan geliyordu hemen salona Yamaç’ın (eşimin) yanına koştum. Yamaç eve bir alet getirmişti. Adı Angeltalk. Bu küçük doppler aleti sayesinde 12 haftadan itibaren bebeğinizin kalp atışlarını kulaklıkları sayesinde dinleyebiliyorsunuz. Harika birşey! Hemen onu aldım, karnıma krem sürdüm, karnımın sağ tarafına koydum ve kulaklıkları taktık. Evet doğdu duymuştum. Küçük civciv yumurtasına tık etmişti 🙂 Birinin acelesi vardı belliki 🙂 Hemen kendini göstermeye başladı zaten. 3,5 aylık hamileyken karnım belirginleşmişti. 12 haftalıkken doktorum yüksek ihtimal bu bir erkek bebek dedi. Ben kız diye düşünmüştüm. Ama hayatım boyunca da hep bir oğlum olsun istiyordum. O an insan şoktan ne yapacağını da bilmiyor zaten. Şehzadem geliyor diye ortada dolanmaya başladım. Ben de Sultanım neticede 🙂

Hamileliğim boyunca yaptığım en mantıklı hareket hafta hafta karnımın fotoğrafını çekmek oldu. Hep aynı yerde, aynı pozda karnımın büyümesini çektim. Onları da sizlerle paylaşacağım. Hamileliğimin 34.haftasında tekrar idrar yolu iltihabı geçirdim ve bu sefer birden bire ayaklarım şişti. Bu şişlik gitgide arttı ve fil ayağı oldu. Bacaklarım şişmeye başladı. Yürümekte zorlanmaya başladım. Koskocaman bir karnım vardı, görenler ikizmi diye soruyorlardı. Dolayısıyla ben de minimum 4 kg bir bebek bekliyordum. Ama Kıvanç 3,5 kg doğdu.

Hep normal doğum yapmak istemiştim. Son haftalara kadar da doktorumla hep bu plan doğrultusunda program yaptık. Bu arada doktorum annemi doğurtan doktor, Sayın Ayşe Büyüköğüt. Yani enteresan bir hikayesi var :). Kendisine sonsuz güvendiğim için oğlumu ve kendimi birtek onun ellerine teslim edebilirdim. İyiki de öyle yapmışım! Son kontrolümde doktorum kordonun bebeğin boynuna dolandığını ve bu durumda normal doğum yapamayacağımı söyledi. Epidural sezeryanda karar kıldık.

5 Eylül 2012 Çarşamba günü saat 14:38’de Acıbadem International Hospital’da Kivi dünyaya geldi!

Epidural yöntemiyle doğum yapamadım. Doğuştan omurlarımın arası darmış, doktor Varlık bey defalarca denemesine rağmen olmadı. Çok acı çektim. Şimdiki aklım olsa denemezdim bile! Oğlumu ilk ben göremedim 🙁 Ama ayılır ayılmaz onu sordum. Hemen beni yukarı çıkarın onu göreceğim dedim.
Ameliyathaneden çıktığımda herkes ağlıyordu, çok güzel bir oğlun oldu dediler.

Bebeğimiz ile birlikte bizim muhteşem bir dünyamız oldu! O yüzden herkese çok uzun yıllar beklemeden bir çocuk sahibi olmasını tavsiye ederim.

Oğlumu kucağıma verdiklerinde hayatımda hiç yaşamadığım bir duygu yaşadım. 39 hafta 4 günün her saniyesinde ben onu beklemiştim, sevmiştim. Şimdi kucağımdaydı! Yanağını yanağıma dayadım, öptüm, kokladım. Ağlamaktan kendime gelemiyordum. Hemen açıp ellerine ayaklarına baktım, düzgündü! Öptüm, öptüm. Emzirdim… Sonra dedimki İYİKİ YAPMIŞIM!

İyiki anne olmuşum!


13 Yorum

  1. Tuba Sönmezöz dedi ki:

    İlk yorumu ben yapayım 🙂 Hayırlı olsun yeni bebeğin. Bir yandan blog yazıp bir yandan Kivi ile uğraşırsın. Güzel ailen ile birlikte geçireceğiniz her anı buradan takip edebiliriz artık..

  2. gizemuslu dedi ki:

    Oooh daha ilk yazıda benim musluklar açıldı gerisini düşünemiyorum. Hayırlı olsun şekerim seve seve takip edip okuyacağıma hiç şüphen olmasın.Seni ama en çok kiviyi öpüyorum

  3. SocialMom dedi ki:

    Çok teşekkür ederim kızlar 🙂 Sizi seviyorum!

  4. cgrsym dedi ki:

    Nasıl güzel bu yazılar böyle…herşeyden önce çok samimi…daha ilk cümlesinde insanı okurken içine çekiyor…yıllardır tanışıyor,sohbet ediyor gibi.
    Ve
    Birilerine bu kadar faydalı olabilmek çok güzel.
    Tebrikler.

  5. SocialMom dedi ki:

    Çok teşekkür ederim inşallah birilerine faydam dokunur 😉 Sevgiler…

  6. Anonymous dedi ki:

    okuldan tanidigim ortak arkadaslarimiz sayesinde bildigim biriydin nedense hep bana sevimsiz havali biri olarak gelmistin ama blogunu okuyunca seni ve kivanci o kadar sevdim ki sahen bir anne olmussun Kivancla esinle nice guzel yillariniz olsun

  7. tuğçe dernek dedi ki:

    merhaba sanırım 87 lısınız aynı yastayız:) bende bu yaz evlendım ılk zamanlar cocuga cok uzak dururken son zamanlarda etrafım ve okuduklarım sızlerı gordukce cocuk sahıbı olmak artık cok ıstıyorum umarım en kısa surede saglıklı bır bebek sahıbı olurum sıze de oglunuz ve esınızle mutlu saglıklı bır omur dılerım , bılgılendırmelerınızın devamının gelmesı dılegı ıle

  8. Meryem Seda BAŞ dedi ki:

    benimde doğumuma yaklaşık bir ay kaldı. şimdi resimlerinize bakınca oyle duygulandım ki..sormak ıstedığım okadar cok aramama rağmen üzerinizdeki gibi bir sabahlık ve geclik bulamadım? nereden almıştınız?

  9. merhaba…öncelikle Kıvanç’ın çok tatlı bir bebek olduğunu söylemek istiyorum.Allah sağlıklı bir hayat sürmesini nasip etsin ve sizlere bağışlasın.yazınızı okuduktan sonra durup “Allah’ım sana tekrar şükürler olsun’ dedim.neden mi?Hamileliğim belkide hiç kimsenin yaşamadığı kadar rahat bir süreçti.ne mide bulantısı,ne aşerme,ne kusma….hiçbirini bilmiyorum.Bir dönem bacaklarıma kramp girdiğini hatırlıyorum sadece.39 haftanın sonunda bende şirin mi şirin sağlıklı bir erkek çocuğu sahibi oldum.Bin kere şükür.Adı kuzey kerim.şimdi 25 aylık.Doğuma kadar hiçbir sorun yaşamayan ben aynı sizin gibi her nekadar normal doğum yapmak istesem de ve 7 saat sancı çeksem de 3cm açılabildim.sonrasında bebeğimin kalp atışlarının yarıya düşmesi sebebiyle acil sezeryana alındım.Bende genel anestezi olduğumdan bebeğimi en son gören oldum:((((
    Eşimle üniversite yıllarında tanıştık.4 yıl üniversite,ardından askerliği,işe girmesi derken 5 yılın sonunda nişanlandık.1 yıl nişanlı kaldık.2009 yılının kasım ayında evlendik.2011 in kasım ayında da oğlumuzu kucağımıza aldık.:)))))
    Söylediğiniz gibi: “İYİKİ ANNEYİM”

    sizinle tanışmayı çok isterdim çağlacım.instagramdan,bloğunuzdan,faceden takipçinizim.
    SİZİ SEVİYORUM

    instagram nickim:nurdankuzeykerem

  10. merhaba…öncelikle Kıvanç’ın çok tatlı bir bebek olduğunu söylemek istiyorum.Allah sağlıklı bir hayat sürmesini nasip etsin ve sizlere bağışlasın.yazınızı okuduktan sonra durup “Allah’ım sana tekrar şükürler olsun’ dedim.neden mi?Hamileliğim belkide hiç kimsenin yaşamadığı kadar rahat bir süreçti.ne mide bulantısı,ne aşerme,ne kusma….hiçbirini bilmiyorum.Bir dönem bacaklarıma kramp girdiğini hatırlıyorum sadece.39 haftanın sonunda bende şirin mi şirin sağlıklı bir erkek çocuğu sahibi oldum.Bin kere şükür.Adı kuzey kerim.şimdi 25 aylık.Doğuma kadar hiçbir sorun yaşamayan ben aynı sizin gibi her nekadar normal doğum yapmak istesem de ve 7 saat sancı çeksem de 3cm açılabildim.sonrasında bebeğimin kalp atışlarının yarıya düşmesi sebebiyle acil sezeryana alındım.Bende genel anestezi olduğumdan bebeğimi en son gören oldum:((((
    Eşimle üniversite yıllarında tanıştık.4 yıl üniversite,ardından askerliği,işe girmesi derken 5 yılın sonunda nişanlandık.1 yıl nişanlı kaldık.2009 yılının kasım ayında evlendik.2011 in kasım ayında da oğlumuzu kucağımıza aldık.:)))))
    Söylediğiniz gibi: “İYİKİ ANNEYİM”

    sizinle tanışmayı çok isterdim çağlacım.instagramdan,bloğunuzdan,faceden takipçinizim.
    SİZİ SEVİYORUM

    instagram nickim:nurdankuzeykerem

  11. Ece Gerçekci dedi ki:

    Çağla Hanım merhaba,

    Benim de 1 yaşında oğlum var ve sizi ilgiyle takip ediyorum ve takdir ediyorum hele ki benzer şeyler yaşadıkça yapmacıklıktan uzak olduğunuzu fark ettim. Ben Ege’yi epidural anestezi bile almadan normal doğumla dünyaya getirdim sizin gibi bir annenin de o duyguyu yaşamasını dilerdim yaşadığınız kordon dolanması talihsizliğine üzüldüm.

    Sağlıklı günler dilerim.

  12. Arzum dedi ki:

    ne kadar sansli bi esiniz var sizin gibi iyi yürekli bi esi oldugu icin sizin yeriniz de olmayi isterdim yazmis olduklarinizi okuyunca size hayran kaldim allah mutlulugunuzu daim etsin bir ömür boyu mutluluklar dilerim esiniz ve oglunuzla birlikte…

Yorum bırak (*Yıldızlı alanların doldurulması zorunludur)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.