İlk gördüğünüz anda aşık oluyorsunuz, binbir emekle büyüttüğünüz ilişkiniz sonunda mutlu sona ulaşıyor ve evleniyorsunuz. Bundan güzel bir hikaye olabilirmi!

Yıllar sonra bile yüzüne baktığımda yüreğimin titrediği adamdan artık bir bebeğim oluyor! Öğrendiğimiz anda içim içime sığmıyor. Çığlık çığlığa bağırmak istiyorum anne oluyorum diye! Haftalar geçiyor cinsiyetini öğreniyoruz. Erkek! İnşallah kocam kadar yakışıklı bir oğlum olur diyorum! İnşallah onun kadar merhametli, şefkatli ve iyi kalpli olur!

Hergün biraz daha büyüyor karnım, duygularım, anneliğim…

Hazırlıklar, eksikler, kutlamalar bitmiyor. Karnımın içinde kıpır kıpır bir küçük adam. Zaman zaman ciğerlerime bastırıyor ayaklarıyla, nefes alamıyorum. Yüzüne baktığımda da her seferinde nefesimin kesileceğini nereden bilebilirdimki!

Son günler çabuk geçsin diyorum. Kendimi oyalamak için her ayrıntıyla kendim ilgileniyorum. Odasına her girişimde başka bir eksik geliyor aklıma. Bavulum, eşyalarımız, ana kucağımız herşeyimiz hazır. Ama Çarşamba günü birtürlü gelmiyordu! Eskiden oyalanmak için yemek, kek, börek, çörek yapıyordum, o yüzden eşim de benimle birlikte kilo almıştı ama artık heyecandan iştahım kesilmişti. Pazartesi günü akşam yemeğine gittik. Malum bu son başbaşa yemeklerimizdi. Doktorum aradı. Kalbim yerinden çıkacak! “Yarın saat 23:00’te son yemeğini ye daha sonra birşey yiyemeyeceksin” dedi. Üç gün yeme dese üç gün yemezdim yeterki oğlumu sağsalim kucağıma alıyım! Arkasından da “Sakin ol herşey çok güzel olacak” dedi. (Sanki içimdeki telaşı hissetmiş gibi!)

Konuşsam ağlayacak gibi oluyordum o yüzden sessiz kalmaya çalışıyordum. Farklı bir gerginlik vardı üzerimde. Çok sinirliymişim gibi, bağırarak ağlarsam rahatlayacakmışım gibi, boğazımda bir düğüm vardı. Binbir şey geçiyordu aklımdan. Acaba sağlıklı olacakmı, acaba ameliyatta birşey olurmu, bana birşey olurmu. Bana birşey olursa oğluma annem baksın demiştim Yamaç’a. İnsan annesinden başka kime emanet edebilirki yavrusunu!

Kadın hamile olduğunu öğrendiği anda anne olur, erkek ise çocuğu doğduğu anda baba olurmuş. Ben çoktan anneydim ama eşimin ne hissedeceğini çok merak ediyordum. Doğum fotoğrafçımız Tuba ile görüşmeye gittiğimde o gün geldiğinde çok ağlayacağım hazır ol demiştim. Hamilleliğim boyunca aklıma ne zaman doğuracağım gün gelse ağladım. Ne zaman oğlumu düşünsem ağladım. Ah bu hormonlar!

Eve geldik, duş aldım. Doğuma giderken giyeceğim elbiseyi kapıya astım. Bavulları, ana kucağını kapının girişine koydum. Oturup uzun uzun dua etmek istedim ama içim daralıyordu. Gece yüreğimde bir ağırlıkla uyudum. Uyumadan önce çok dua ettim. Sarıldık ve uyuduk.

Sabah çok enteresan birşey oldu ve kuş gibi uyandım. Düğün günümüze de böyle uyanmıştım. Sanki doğurmuşum da rahatlamışım, herşey bitmiş, eve gelmişiz, Kıvanç odasında uyuyormuş gibi. Oh dedim! Bomboş hissediyordum. Ne mutluyum, ne mutsuz. Ne endişeliyim, ne rahat. Sanki uyuşturulmuşum gibi! Düğün günü de olduğu gibi, gideceğimiz yere sakince gitmek istedim. Yanımızda kimse olmasın, başbaşa olalım.





Doğum 14:00’te olacaktı. Doktrorum sen 10:00 gibi hastanede ol demişti. Gerekli tetkikler yapılacakmış. Hastaneye vardığımızda hava çok güzeldi. Sıcak, güneşli, mis gibi bir hava. Yeşilköy Acıbadem International Hospitalda doğum yaptığım için dışarıda muhteşem bir deniz kokusu vardı. Odamıza çıktık, organizasyon ekibi ve annem odayı geceden hazırlamışlardı. 6. kat 605 numaralı odamızdan içeri girdik. Harika bir deniz manzarası vardı! O odayı beklediğime değmiş 🙂 Odada herşey o kadar güzeldi ki, nereye bakacağımı şaşırmıştım. Hemşire geldi üzerimdekileri çıkarıp önlüğümü giymemi söyledi. Saat daha 10:30’du ve doğuma çok vardı. Ben bu üzerimdeki elbiseyi kaç gün aradım senin haberin varmı, giymem dedim 🙂 Beyaz, uzun, önünde altın sarısı varaklı osmanlı tuğrası olan elbisemi çıkarmadan odada dolaşmaya başladım. Annem, babam, kayınvalidem, kayınpederim, Tuba geldi. Kayınpederim kamerayı kurdu. Tuba fotoğraf makinesini hazırladı çekime başladık. Herşeye gülüyordum. Resmen sinirlerim bozulmuştu. 🙂


14:00 e yaklaştığında beni hazırladılar. Önlüğümü giydim. Annem bu önlük çok tipsiz, daha zevkli birşey bulamamışlarmı diye söylenince hemşire önlüğün arka bağcıklarının bir kısmını bağlamayıp sırt dekoltesi verdi 🙂 Yatağa yattım. Odadan ameliyathaneye yola çıktık. Herkes çok endişeli, heyecanlıydı. Ben ise gülümsüyordum ama içimde fırtınalar kopuyor! Kafamda binbir senaryo, saçlarım yapılı ve yüzümde makyajım ile ameliyathane kapısında geldik. Herkese el salladım.

Uyandığımda ağlıyordum. Epidural canımı yakmıştı. Epiduralden vazgeçince genel anestezi ile bayıltıldım dolayısıyla oğlumu ilk ben görememiştim. Moralım bozuktu. Doktoruma sarhoş bir ağızla “O nasıl? Oğlum iyimi?” diye sordum. “Çok yakışıklı bir oğlun oldu, çok sağlıklı” dedi. “Oh!” dedim. Bir de “Yüzümü silin makyajım akmıştır fotoğraflarda kötü çıkmasın” 🙂

Odama çıktım. Çok kalabalıktı. Herkes Kivi’yi bekliyordu. Eşim saçımı okşuyor “Çağla onu görünce inanamayacaksın çok güzel” diyordu. Annem, babam herkes bir gülüp, bir ağlıyordu. Hemşire içeri girdi. Kucağında beyaz tulumlu bir melek! Onu kucağıma verdi. Sıcacıktı! Doğdugunda yıkanmamasına rağmen mis gibi kokuyordu. Ben hayatımda hiç bu kadar mutlu olmamıştım! Dünyalar benimdi! Yamaç’ım, oğlum ve ben, biz bir aileydik!

Hayatınızda yaşayabileceğiniz en güzel duygu annelik! Aile olmanın en güzel yanı ise bir bebek!

Eşimin bana verdiği en güzel, en özel hediye OĞLUM! İyiki doğurmuşum!


16 Yorum

  1. mutlu cakir dedi ki:

    Ama ben aglamaktan okuyamadim :((Allahim Mutlulugunuzu daim kilsin cok sicak kanli bir insansiniz 🙂 sizi ve kiviyi sanki kendi ailemden biriymis gibi hissediyorum:)) haaa bu arada insaAllah bir kitapta yazarsiniz sevgiler 🙂

  2. Aslı Aygün dedi ki:

    Aglaya aglaya bi hal oldum Allah bu huzurunuzu mutlulugunuzu daha da arttirir insallah.Darisi basimiza.kiviyi cok opun benim yerime guzel anne

  3. Edda Kayhan dedi ki:

    Yamaç ile tanıştığın aşık olduğun zamanlarını anlatırken ki heyecanın geldi gözümün önüne birde şimdi Kivi ‘nin gelişindeki duygularını okuyunca aslında çokta farklı değil biliyor musun kuzi . Babasının oğlu nasıl da seni senden aldı … maaşallah mutluluğunuza , gözlerinizde ki ışığa çekirdek ailenizin huzuruna … çok güzelsiniz , dualarım sizinle …

  4. SocialMom dedi ki:

    Bunları yazarken ayni seyi dusundum biliyomusun Edacım 🙂 duygularimi dile dokerken babasina soylediklerimi soyledigimi farkettim 🙂 Allah sana da en guzelini nasip etsin insallah!

  5. seray özbdn dedi ki:

    O kadar güzel anlatmışsınız ki o an ki duygularını,inanın ağlaya ağlaya okudum.Size ve ailenize sonsuz mutluluklar dilerim :))

  6. Hergun her gece her sabah binbir endise ile geçirdiğim ve 19haftayi bitirmek uzere olduğum su gunlerde gozyaslarima hakim olamadan okudum bir solukta :.) Allah size yakışıklı oglunuza saglikli uzun omurler versin ailenizle..

  7. Melike zen dedi ki:

    Okurken çok duygulandim bebeginizle ve ailenizle mutlu güzel bir yasam dilerim:) hamileyim ve uzerinizdeki gibi şık bir pijama takimi ariyorum 3lu nereden bulablilrim yardimci olursaniz çok sevinirim:)

  8. Dilara Soysal dedi ki:

    Ben daha 15 yasimdayim ama sizi takip edince oglunuzun resimlerini gorunce cok mutlu oluyorum .. Nese doluyo icim sanki. ! Bu yazinizi okurken gozyaslarim her satirda biraz daha hizli akmaya basladi .. Umarim hayatiniz boyunca hep boyle harika duygular yasarsiniz ..

  9. Fatmanur dedi ki:

    Merhaba cagla hanim dogum hikayenizi okurken o ani gozumde canlandirdim okadar guzel yazmissinizki bende 29haftalik hamileyim. size bu guzel paylasiminizdan dolayi tesekkur etmek istedim. Mutlulugunuz daim olsun
    Sevgi ve sonsuz saygilarimla
    Fatmanur

  10. Gözde Altunbaş dedi ki:

    Daha 10. haftamdayım, inşallah mis kokulu bebeğimi sağlıkla kucağıma alacağım gün gelir mi, zaman çabuk geçer mi 🙂
    Maşallah kiviye ve ailenize
    Sevgiler

  11. Burcin Unuvar dedi ki:

    Ah kurban olsun teyzesi 🙂 Hamileligimde sakinlesmek icin surekli bu yaziyi okuyacagim 🙂 Kendi gibi bahti da guzel olsun kivinin. Sizi seviyorum.

  12. Emel dedi ki:

    Merhaba çağla hanım bende 5 aylık bir erkek annesiyim.doğum sonrası resimlerinizi görünce kendi hallerim geldi aklıma bende çok ağlamıştım oğlumu kucağıma ilk verdiklerinde annelik anlatılmaz bir duygu sevgiler

  13. fatma dedi ki:

    O kadar kötü ilgisiz ve yalniz bi hamilelik gecirdim ki bu satırları okurken bi an kendimi belki yanlışlıkla narrkozu fazla verirler de ölürum diye gecirdim ne güzel maşallah ne mutlu gunleriniz olmus inşallah daim olur sevdiklerinizle beraber

  14. sultan dedi ki:

    Merhaba çağla hanım allah yavrunuzu iyi günlerde büyütmeyi nasib etsin inş. Bişeyi merak ettim neden normal doğurmadınız ? Acaba günümüz anneleri etkinlik düzenliycem oda süslüycem kurabiye şeker fotoraf video vs. için mi sezeryanı tercih ediyor? Böyle hikayeler beni etkilemiyor annelik uyuyup uyandığında olmuyo o kadar kolay değil kimse kusura bakmasın ve böyle hikayeler anne adaylarını sezeryan doğuma özendiriyor bence!!! Oysa doğum olayı gerçek bir mucize Allahın biz kadınlara bahş ettiği bir armağan…

  15. meltem heybeli dedi ki:

    Merhaba,

    Geceliginizi nerden aldiginizi ogrenebilir miyim tam aradigim sy 🙂

  16. Gamze dedi ki:

    Çok sanslisiniz. Dünyanın en güzel mutluluğunu yaşadığıniz için ağlamaktan yorum yazamayacak hale geldim. 14 haftalık gebeyim ve eşim yanımda değil ve sanırım doğumda da yanımda olamiycak. Sevdiğiniz insanla bu duyguyu ulaşabildiğimiz için çok sanslisiniz.

Yorum bırak (*Yıldızlı alanların doldurulması zorunludur)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.