Herkes bir uyku eğitimidir tutturmuş gidiyor, bu sebeple uyku eğitimi hakkında düşüncelerimi yazmak istedim. Bu yazım, annelerin bana, verdiğim danışmanlık hizmetinde sıkça sorduğu soruya da bir nevi cevap olmuş olacaktır.
Keşke bu yeni bir akım olmasaydı da, anneler uyku eğitiminin verdiği zararları araştırıp, çocuğun kişiliğini ve hayata-ebeveynlerine olan güvenini nasıl sarstığını öğrenebilselerdi. O zaman bu fikirden vazgeçeceklerine eminim. Ben uyku eğitimine son derece karşı bir anne ve psikoloğum. Kaba tabir ile; tuvalet eğitimi, uyku eğitimi, yemek eğitimi gibi “eğitimler” hayvanlara uygulanır. Evet zaman zaman annelerin isteği doğrultusunda konuyla ilgili yabancı makalelerin türkçe çevrimini yapıp yayınlıyorum ama işi doğal sürecine bırakmak çok daha sağlıklı.
Biz insanlar doğamız gereği beynimiz ve fiziksel yetilerimiz geliştiğinde, ebeveyn yönlendirmesi ile belli yetiler kazanırız. Yani bu doğal bir süreçtir. Aynı yürüme gibi. Nasıl ki bir çocuğun aklı ve kas yapısı izin vermediği sürece istediğiniz kadar yürütmeye çalışın yürümez, diğer yetilerde aynı şekilde gelişir. Eğer imkanınız varsa etrafınızdaki ailelere çocuklarına bu tarz dayatmalarda bulunup bulunmadıklarını sorun, örneğin konu uyku eğitimi olsun. Geçmişte binlerce nesil uyku eğitiminden habersiz, doğal ebeveynlik ile büyüdü. Eğer etrafınızda bunu uygulamış kişiler varsa da mutlaka o bireyin şimdiki halini gözlemleyin. Göreceksiniz ki belirgin bir halde sosyal problemleri, özgüven problemi, kendine ve hayata güvensizliği vardır.
Doğumdan itibaren biz anneler, çocuğun ihtiyaçlarına anında karşılık vermekle yükümlüyüz. Eğer bu ihtiyaçları hemen karşılamazsak, çocukta ileriye dönük güven problemi oluşur. Evet bu reddedilmeye kısa bir süre sonra alışacaktır ve tepkisiz kalacaktır. Yani sizin verdiğiniz uyku eğitiminde (bulunduğu aya göre) ilk başta 1 saat daha sonra yarım saat, 10 dakika, 5 dakika diye diye direnç gösterecek ve bu zamanla bitecektir. Çocuğunuz yerine yatırdığınız anda uyuyacaktır. İşte bunun adı öğrenilmiş çaresizliktir. İşkenceye zamanla kayıtsız kalan kurban gibi… Yani bu demekki çocuğun kişiliğine oldukça zararlı bir temel atmış oluyorsunuz. 
Peki bir bebeğin ihtiyaçları nelerdir?
Beslenme- Uyku- Bakım – İletişim
Siz bunları “eğitim” vermek adına sürekli ertelerseniz, çocuğun önce hayattaki en güvendiği kişiye karşı, daha sonra da zamanla tümevarım yaparak hayata, geleceğe, çevresine, arkadaşlarına, karşı cinse olan güven problemini oluşturmuş oluyorsunuz.
“En az iki saatte bir emzir”, “Ağlarsa kucağına alma”, “Bırak kendi kendine uykuya dalmayı öğrensin”, “Yanında yatırma, odasında yatmaya alışsın” gibi öneri sunan çocuk doktorlarının ve aile büyüklerinin asla bu dediklerini uygulamadıklarını ve yalnızca aykırı olmaya çalıştıklarını düşünüyorum. Bir bebek oldukça güvende hissettiği annesinin karnından yeni çıkmış ve hayata alışmaya çalışırken, tek yakın bulduğu kişi tarafından sürekli anlamsız bir düzene ve kurallara alıştırılmaya zorlanıyorsa o zaman annenin bir uzmandan yardım alması gerekir.
“Uyku eğitimi” akımının son yıllarda oldukça uygulanır bir yöntem olmasında, batı kültürünün etkisi olduğunu düşünüyorum. Bunu bir akım haline getiren annelerin de birbirini dinleyip bu yönteme başvuruyor olmalarından oldukça endişeliyim. Burada tek tesellim bir zaman sonra her akım gibi bununda bitecek olması ve insanların ardından gelen zararları görüp bunu tekrar bir akıma dönüştürmemesi. Nasıl son yıllarda annelik araştıran bir ruh oldu, hayatımıza doğal ve organik kavramları girdi, aynı şekilde diğer konularda da akıma uymayıp araştırmaya devam etmeliyiz. En doğrusu var mı? Hayır yok. Her anne, her çocuk, her aile, her kültür birbirinden farklıdır. Kiminde işe yarayan, bir diğerine hiç iyi gelmeyebilir. Bu sebeple, ilk önce araştırarak, daha sonra içgüdülerimize güvenerek ve çocuğumuzu iyi tanıyarak hareket etmeliyiz. Yani doğal ebeveyn olmalıyız.
Doğal ebeveyn mi? O da nedir?
Doğal ebeveyn çocuğunun mutluluğunu hedef almış ebeveyndir. “Şımartmak” değil tabii kastım. Çocuğunuz ile ilgili elbet sınırlarınız olacak ve bunu o bilecek. Ama şunu bilinki çocuğunuz bakımı, beslenmesi, uykusu konusunda size bağlı olduğu sürece hiçbir zaman birşeyler beklediğiniz gibi gelişmeyecek. Verdiğiniz “eğitimler” biryerden sonra tekrar isteyecek. Örneğin ateşli bir hastalık geçirmiş bebeğinize geçmişte her ne kadar uyku eğitimi verirseniz verin, hastalık ve diş döneminin ardından herşeyi sil baştan tekrarlamak durumundasınız. Ya da bebek anne tarafından beslendiği sürece hiçbir zaman kendi kendine kesintisiz uyumayacak, çünkü anneyi yanında istiyor ve sadece sık sık uyanıp anneyi yanına çağırabilir. Bunu engelleyemezsiniz. Ta ki memeyi- mamayı bırakıp normal insan gibi ana ve ara öğünler ile beslenene kadar.
Bu tarz “eğitim” akımlarını bir kenara bırakıp normal sürecin işlemesine izin verelim… Siz çocuğunuzun mutluluğunu ve sağlıklı psikolojik gelişmini hedeflediğiniz sürece herşey zamanla rayına oturacaktır. Mutlu çocuk, mutlu birey olur, mutlu birey uyur, mutlu birey doğru beslenir, doğru gelişir, mutlu birey başarılı olur, topluma faydalı olur… Hayatı boyunca belli kurallara uymak zorunda kalacak küçücük bebeğinize, bebek gibi davranın lütfen. Bırakın bebekliğinin tadını çıkarsın.
Sevgilerimle,
SocialMom


6 Yorum

  1. Burçin dedi ki:

    Ceyda hanım Merhaba,
    Sizi taniyali bir ay oldu, can-ı gönülden severek takip ediyorum.
    Size bir sorum olucak
    Umarım bana cevap atarsınız
    Bebeğim yarın 4 aylık oluyor. Sürekli kucağımda olmak istiyor ve ben yemek yerken bile onu kucağımda taşıyorum.
    Sabah gözümü açtığımda bir dk surmeden oda uyanıyor. Çok kucaga alistirmissin diyorlar. Gecicek bu günler diyerek her istediğinde onu sakinlestirmeye çalıştım ama olmuyor illaki kucak.
    Birde bir buçuk ayindan itibaren sürekli aksam 5-6 ağlamaya başlıyor, gece 1e kadar sürüyor. Aksamlari asla susturamiyoruz. Kurutma makinesi sesi masaj bacak hareketleri bunlar gecici cozumler. Bebeğime bakmam zor oluyor bel ve sirt ağrılarım başladı.
    Gun icinde cok az uyuyor. Mesela gece 1 de uyuyor ise sabah 9da uyanıyor. Gündüz çok zor uyutuyorum. Gece beslenmesinede kalkıyor, uykusunda bile ağlıyor.
    Anne sütü ile besleniyor. Doymuyor mama ver diyolar gece 1-2olcek veriyorum
    Ne yapabilirim
    Şimdiden birtanecik kiviyle iyo bayramlar.
    Ben bayramdan korkuyorum:(

  2. Nihan dedi ki:

    Sanırım yüzde yüz katıldığım ilk anne düşüncesi 🙂 Baştan sona kadar haklısınız. Doğal anneyi de sizden duymuş oldum, süpermiş. İnstagramdan sıkı takipçinizim. Sevgiyle kalın…

  3. Mustafa dedi ki:

    Bir baba olarak tamamıyla size katıldığımı belirtmek isterim. Öylesine güzel bir yazı ile bunları ifade etmişsiniz ki keşke çok daha fazla ebeveynin bu yazıyı okumasını sağlayabilsek…

  4. Nihal dedi ki:

    Öncelikle aklımdaki şüpheleri bu kadar net ifade ettiğiniz için kendimi şanslı görüyor ve size rastlamış olmaktan dolayında huzurlu hissesiyorum ben 18.gününde bebeğine uyku eğitimi vermeye çalışan aslında bunu istemeyen ama mecbur kalan bir anneydim.onu ağlatmak öylece temas etmeden yanında beklemek onu bu denli yorup uyutmak hiç isteğim değildi fakat bir pedagog tavsiyesi ile uygulamaya karar verdim anahtar cümle şu idi hangi koşulda uykuya dalarsa o koşulu uyanınca arar gece boyu en az 7-8 kez uyanan 13aylık bir kızım var gece emmeyi kestik ama kızım bu eğitimin gece ve gündüz sürecinde hala beşikte bu şekilde uyumayı reddediyor ağlıyor ve çok üzülüyorum gece çok yıprandığını için bu eğitimi seçtim bana çok bağlı bir çocuk bineğiyim ona zarar verir diye düşündüm hislerime güvendim ama gelin görün ki girdabın içine girdim lütfen değerli tasfiyelerinize ihtiyacım var ben ne yapmalıyım yavruma zarar vermekten çok korkuyorum

  5. Aslı doğan dedi ki:

    Merhabalar. Keşke uyku eğitimini araştırırken karşıma önce bu yazı çıksaydı. Maalesef ben hep uyku eğitiminin ne kadar gerekli olduğuyla ilgili yazılar okudum ve uyutmakta çok zorlandığım ( memeden ayrılınca uyanan) kızım için bu belki de kendim için uygulamaya karar verdim. Bunun gerekli olduğuna o kadar inanmıştım ki.Şu anda o kadar pişmanım ki… Çok ama çok üzgünüm. Kızım 4 aylıkken bu eğitime başladım 2 hafta boyunca hiç taviz vermeden uyguladım tracy hoggun yöntemini. En sonunda baktım kızım uyutmaya çalışırken saçlarını çekmeye hatta yolmaya başladı bir şeylerin ters gittiğini anladım ve salya sümük ağlayarak bıraktım bu saçmalığı. Ancak maalesef bu eğitim öncesinde inanılmaz derecede agulayan kızım uyandığında yatağında yarım saat kendi kendine kendince konuşan kızım agulamayı bıraktı. Şu anda 5 aylık oldu heceler çıkarması gerekirken hiç ses çıkarmıyor. Üzüntümü tarif edemem. Bir anne olarak içim yanıyor. Acaba kızımla ilişkimizde tamir edilemez bir yara mı açtım? Yaptığım hatayı telafi etmemin bir yolu var mı? Onun psikolojisinde bir hasar bırakmış oldum mu? Minik kuzucuğum eskisi gibi agulasın istiyorum. Bu konudaki fikirlerinizi benimle paylaşırsanız çok sevinirim. Sevgiler…

Yorum bırak (*Yıldızlı alanların doldurulması zorunludur)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.